Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

   Η παιδική κακοποίηση υπήρχε ανέκαθεν κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά μόνο πρόσφατα, οι άνθρωποι άρχισαν να σκέφτονται διαφορετικά γι’ αυτό το θέμα ΄ δηλαδή, να δημιουργούν νομικούς ορισμούς για την κακοποίηση, να ορίζουν κυβερνητικούς φορείς που έχουν τη δύναμη να απομακρύνουν παιδιά από τα σπίτια τους, να τα προστατεύουν και να διεξάγουν μελέτες πάνω στο θέμα. Είναι, επίσης, γεγονός ότι το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης, είναι υποεκτιμημένο. Συμβαίνει σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από όσο γνωρίζουμε, αλλά καλύπτεται από έντονη μυστικότητα.


   Παρολαυτά, τα ποσοστά των καταγεγραμμένων καταγγελιών για παιδική κακοποίηση στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, είναι συγκλονιστικά. Συγκεκριμένα, στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» το 68% των κρανιοεγκεφαλικών τραυμάτων σε παιδιά κάτω των 2 ετών, όπως και οι περισσότεροι θάνατοι σε αυτή την ηλικία, οφείλονται σε κακοποίηση από τους γονείς. Επίσης, στο Σύστημα Καταγραφής Ατυχημάτων στα Εξωτερικά Ιατρεία είναι καταγεγραμμένα 820 περιστατικά άσκησης βίας σε παιδιά από 0-14 ετών και στη γραμμή SOS, στο Χαμόγελο του παιδιού, υπάρχουν 553 καταγγελίες κακοποίησης (είτε επώνυμες, είτε ανώνυμες).

 Πως ορίζουμε όμως την παιδική κακοποίηση;

     Ως παιδική κακοποίηση μπορεί να οριστεί το σύνολο των ενεργειών ενός ενήλικα σε βάρος ενός παιδιού, του οποίου έχει την ευθύνη της φροντίδας του και θέτουν σε κίνδυνο την ομαλή σωματική, ψυχική συναισθηματική και νοητική εξέλιξη του παιδιού και την κοινωνική του προσαρμογή.

 Οι συνηθέστερες μορφές παιδικής κακοποίησης είναι οι εξής:

• η συναισθηματική (μακροχρόνιες και επαναλαμβανόμενες απειλές, υποτιμήσεις, απόρριψη, γελοιοποίηση, κ.ά.)
• η σωματική (μπουνιές, κλωτσιές ή/και γενικά πράξεις επαναλαμβανόμενης βίαιης συμπεριφοράς προς το παιδί)
• η σεξουαλική (οποιαδήποτε δραστηριότητα που οδηγεί στη σεξουαλική ικανοποίηση ενός ενηλίκου εις βάρος του παιδιού) και
• η παραμέληση (μακροχρόνια ανεπαρκής φροντίδα με σημάδια όπως κακή υγιεινή, έλλειψη καθαριότητας, συνεχείς απουσίες από το σχολείο κ.ά.)
 Ορισμένες ενδείξεις που θα μπορούσαν να κινητοποιήσουν τον εκπαιδευτικό να κοιτάξει πιο προσεκτικά ένα παιδί που ίσως υπόκειται σε κάποια μορφή κακοποίησης είναι, όταν το παιδί:

  • απουσιάζει συχνά από το σχολείο
  • ζητάει ή κλέβει φαγητό από τους συμμαθητές του
  • έχει παραπτωματική συμπεριφορά
  • παρουσιάζει χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • δείχνει κουρασμένο
  • δεν έχει φίλους
  • δεν έχει τον κατάλληλο, για την εποχή, ρουχισμό
  • επιζητά έντονα την προσοχή
  • έχει καθυστέρηση στην σωματική και συναισθηματική του ανάπτυξη
  • παρουσιάζει ξαφνικές ή ακραίες αλλαγές στη συμπεριφορά του
  • εμφανίζει διατροφικές διαταραχές
  • εμφανίζει ανεξήγητα καψίματα, δαγκώματα, μελανιές, μετά από απουσία απ’  το σχολείο
  • φοβάται όταν ο εκπαιδευτικός επικοινωνεί με τους γονείς του
  • κλαίει όταν είναι η ώρα να επιστρέψει σπίτι
  • αναφέρει τραυματισμό από τον γονέα ή άλλο ενήλικα
  • φοβάται να συναντήσει κάποιους ανθρώπους
  • ζωγραφίζει παραστάσεις σεξουαλικών πράξεων
  • έχει ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά για την ηλικία του
  • παραπονιέται για πόνο ή φαγούρα στις ιδιαίτερες περιοχές του.

        Ωστόσο, κανένα από τα παραπάνω σημάδια δεν αποδεικνύει απαραίτητα την ύπαρξη παιδικής κακοποίησης, όταν αυτό εμφανιστεί μεμονωμένα και περιστασιακά. Όταν όμως τα σημάδια αυτά παρουσιάζονται κατ’ επανάληψη ή σε συνδυασμό, τότε καλό είναι ο εκπαιδευτικός να κινητοποιηθεί και να εξετάσει  πιο προσεκτικά την κατάσταση.

     Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η ενημέρωση των εκπαιδευτικών πάνω σε ένα τέτοιο θέμα;

        Είναι γνωστό ότι οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, έχουν  καθημερινή επαφή με τα παιδιά και μπορούν να αναγνωρίσουν σημάδια, τα οποία να υποδεικνύουν ότι η φυσική, νοητική ή ψυχολογική υγεία και ασφάλεια του παιδιού είναι σε κίνδυνο. Σε μια περίπτωση κακοποίησης, ο ρόλος τους είναι συγκεκριμένος, όσον αφορά τη νομοθεσία. Έχουν την υποχρέωση να προβούν σε αναφορά του περιστατικού (υποχρέωση ως δημοσίου υπαλλήλου, σύμφωνα με Κ.Π.Δ., Κεφ. 2, αρθ.37, παρ.2) στις αρμόδιες υπηρεσίες για να προστατεύσουν το παιδί.
    Λέγοντας αναφορά, εννοούμε την ανακοίνωση συγκεκριμένων πληροφοριών σ’ ένα φορέα  σχετικά μ’ ένα παιδί του οποίου η σωματική και η πνευματική ακεραιότητα, υπάρχουν υποψίες ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Η αναφορά είναι μια προληπτική ενέργεια για διερεύνηση και όχι επίσημη καταγγελία.
     Επίσης, εξαιτίας της σοβαρότητας μια τέτοιας κατάστασης, είναι πολύ σημαντικό, ο εκπαιδευτικός που έχει ενδείξεις ότι κάποιο παιδί κακοποιείται, να γνωρίζει πώς μπορεί να προσεγγίσει ένα παιδί, ώστε αυτό με τη σειρά του να  αποκαλύψει κάτι τόσο σοβαρό.
     Συγκεκριμένα, ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να:
  • είναι ανοιχτός και διαθέσιμος για να μιλήσει το παιδί
  • δείξει κατανόηση
  • καλλιεργήσει κλίμα εμπιστοσύνης
  • μπορεί να σπάσει το κώδικα μυστικότητας (ορισμένα κακά «μυστικά» πρέπει να αποκαλύπτονται) και να
  • ζητήσει βοήθεια από κάποιο ειδικό.

     Επιπλέον, η διαχείριση της κατάστασης από τον εκπαιδευτικό πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μην θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του παιδιού. Συγκεκριμένα, αν η μαρτυρία του παιδιού για την κακοποίηση αφορά γονέα, είναι πολύ επικίνδυνο να κληθούν οι γονείς του παιδιού, χωρίς να υπάρχει ενημέρωση και καθοδήγηση από κάποιον ειδικό. Αντίθετα, αν η κακοποίηση αφορά άλλο ενήλικο άτομο, τότε η ενημέρωση των γονιών θα πρέπει να είναι άμεση. Αν όμως, η κακοποίηση προέρχεται από άλλο παιδί του σχολείου, τότε θα πρέπει να ενημερωθεί ο διευθυντής και ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης, θα αποφασίσει ποιος θα είναι ο χειρισμός της (παραπομπή σε κάποια υπηρεσία). 
     Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές, διστάζουμε να αναφέρουμε κάποιο περιστατικό κακοποίησης, είτε γιατί δεν ξέρουμε που να απευθυνθούμε, είτε γιατί δεν θέλουμε να αναφέρουμε το όνομά μας. Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες δομές, τόσο στην πόλη μας όσο και πανελλαδικά, που μπορούμε να αναφέρουμε κάθε περιστατικό κακοποίησης είτε επώνυμα, είτε ανώνυμα:
  • Διεύθυνση Υγείας και Πρόνοιας Ρεθύμνου: (Ζαμπελίου 34, τηλέφωνο: 28313- 43326).
     Σε αυτή την υπηρεσία, μπορεί να αναφερθεί κάποιο περιστατικό, είτε από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό (επώνυμα), είτε από το Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου που υπάρχει το περιστατικό (επίσημο έγγραφο σχολείου).
  • Κοινωνική Υπηρεσία Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου: (Τρανταλλίδου 15- 17,  τηλέφωνο: 28310-27493).
     Αν υπάρχουν εμφανή σημάδια σωματικής κακοποίησης στο παιδί, ο εκπαιδευτικός μπορεί να το μεταφέρει στο Νοσοκομείο (είτε μετά από απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων, είτε με δική του ευθύνη),  για να κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις και με απόφαση γιατρών καλείται η υπηρεσία.
  • Κέντρο Διάγνωσης Αξιολόγησης και Υποστήριξης Παιδιών (Κ.Δ.Α.Υ.) Ρεθύμνου:(Σ.Παρρέν 7 τηλέφωνο: 28310- 35185)
      Όταν ο εκπαιδευτικός αντιλαμβάνεται ότι το παιδί έχει ορισμένες δυσκολίες στα μαθήματα, είτε προβλήματα συμπεριφοράς (επιθετικότητα, απάθεια), μπορεί να απευθυνθεί στο Κ.Δ.Α.Υ. όπου μετά από εξέταση του παιδιού μπορεί να διαπιστωθεί αν υπάρχει κάποιας μορφής κακοποίηση ή κάποιο άλλο πρόβλημα.
  • Κοινωνική Υπηρεσία Δήμου Ρεθύμνης: (Ζυμβρακάκη 6, τηλέφωνο: 28310- 21307,21308).
      Στην Κοινωνική υπηρεσία του δήμου Ρεθύμνης, μπορούν να απευθυνθούν όσοι θέλουν για να αναφέρουν κάποιο περιστατικό κακοποίησης.
  • Εισαγγελία Ρεθύμνου: (Δικαστικό Μέγαρο Ρεθύμνου, τηλέφωνο: 28310- 55147).
     Ο εκπαιδευτικός μπορεί, είτε επώνυμα είτε ανώνυμα, να κάνει μια αναφορά για το περιστατικό κακοποίησης (ή την υποψία του), στον Εισαγγελέα.
  • Τηλεφωνική Γραμμή Καταγγελιών για περιστατικά παιδικής κακοποίησης (Γραφείο Κεντρικού Δημοτικού Διαμερίσματος Ηρακλείου): (τηλέφωνο: 2810- 390108)
     Μπορούν να απευθυνθούν όσοι θέλουν, είτε για συμβουλευτική είτε για αναφορά του περιστατικού.
  • Χαμόγελο του Παιδιού, Εθνική τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά- Τμήμα κοινωνικής και ψυχολογικής στήριξης: (τηλέφωνο: Γραμμή SOS 1056/  210- 7609550)
     Γίνονται δεκτές ανώνυμες και επώνυμες καταγγελίες που αφορούν περιστατικά κακοποίησης παιδιών. Οι καταγγελίες αποστέλλονται  στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές προς διερεύνηση. Η γραμμή λειτουργεί 24 ώρες και 7 ημέρες την εβδομάδα.
  • Συνήγορος του παιδιού: (τηλέφωνο: 8001132000, φαξ: 210- 7289639)
     Μπορεί να γίνει τηλεφωνική επικοινωνία με την υπηρεσία, καθημερινά 9:00- 15:00 για να  αναφέρουν το περιστατικό ή μπορεί να σταλεί ταχυδρομικά (ή με φαξ) μια αναφορά με όλα τα απαραίτητα στοιχεία για το περιστατικό.
  • Τμήμα Ασφαλείας Ρεθύμνου: ( Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου, τηλέφωνο: 28310- 88189):
     Στο τμήμα Ασφαλείας γίνονται επώνυμες καταγγελίες- μηνύσεις, είτε από το ίδιο το παιδί είτε από αυτόπτη μάρτυρα του περιστατικού. Χρειάζονται στοιχεία, όχι υποψίες.

     Τέλος, να αναφέρουμε ότι η κακοποίηση δεν είναι οικογενειακή υπόθεση, παρόλο που πολλοί θέλουν να την κρατήσουν μέσα στους τοίχους των σπιτιών τους.
      Είναι σημαντικό να καταλάβουμε, ότι ακόμα κι αν κάποιος υποψιάζεται ότι ένα παιδί κακοποιείται, είναι ευθύνη του να επικοινωνήσει με τις τοπικές υπηρεσίες και τους σχετικούς φορείς προστασίας του παιδιού.
     Η ασφάλεια του παιδιού είναι το κύριο ζήτημα.
     Μπορεί να σώσετε τη ζωή του.
     

 

 

 

 

 


 

 
 
 
 

Θέματα για εφήβους & νέους Θέματα για εκπαιδευτικούς Θέματα για γονείς

Ρέθυμνο HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες