ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ ΜΑΜΑ…Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΟΜΑΔΑ

  Κατά καιρούς έχουν υπάρξει πολλές μελέτες οι οποίες έχουν εξετάσει και συμπεράνει το πόσο διαφορετικά ανατρέφουν τα παιδιά οι μαμάδες και οι μπαμπάδες. Και ενώ αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό εύρημα, το πιο ενδιαφέρον θα ήταν να δούμε πως ο συνδυασμός των διαφορετικών αυτών συμπεριφορών ωφελεί τα παιδιά.

Το μεγαλύτερο μέρος των ερευνών που έχουν διεξαχθεί για την ανατροφή των παιδιών, έχουν σαν βάση-αφετηρία το τι θεωρείται κανονική, τυπική ή φυσιολογική συμπεριφορά ενός γονέα. Και σαν πρότυπο γονικής συμπεριφοράς θεωρείτο αυτό της μητέρας, αφού για πολλά χρόνια αυτή εξεταζόταν. Έτσι για αρκετό καιρό, οι επιστήμονες αξιολογούσαν τους μπαμπάδες με βάση τη μητρική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζονται ως λάθος απλά και μόνο επειδή δρούσαν διαφορετικά σε σχέση με αυτές.

Όλοι οι γονείς προσπαθούν να διδάξουν, να καθοδηγήσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με τον καλύτερο τρόπο – το διαφορετικό λοιπόν δεν σημαίνει ότι είναι και λάθος. Στην πραγματικότητα, το να κάνει κάποιος κάτι με διαφορετικό τρόπο, μπορεί να έχει πολύ θετικά οφέλη.


Ας δούμε λοιπόν κάποιες από τις διαφορές, αλλά και πώς αυτές επηρεάζουν-ωφελούν τα παιδιά:

1. Τρόπος αλληλεπίδρασης μεταξύ γονιών και παιδιών
Διαφορές: Οι μαμάδες έχουν κυρίως τον ρόλο του να φροντίσουν και να καλύψουν τις σωματικές, αλλά και συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού, ενώ οι μπαμπάδες έχουν την τάση να παίζουν περισσότερο – και συγκεκριμένα να αλληλεπιδρούν σωματικά. Ένας μπαμπάς θα βοηθήσει το παιδί του να σκαρφαλώσει κάπου ψηλά, θα το πετάξει στον αέρα και θα το μάθει να κάνει βουτιές.
Οφέλη: Οι μαμάδες θέλουν να μεγαλώνουν ασφαλή και υγιή παιδιά. Ωστόσο τα ρίσκα είναι απαραίτητα για την ανάπτυξή τους. Το κινητικό παιχνίδι βοηθά στην υγιή ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών και στην εκτόνωσή τους. Όλη αυτή η δραστηριότητα βοηθά τα παιδιά να συνδεθούν με το σώμα τους, να αυξήσουν και να βελτιώσουν τον κινητικό τους συντονισμό, τα προετοιμάζει για τη συμμετοχή τους σε αθλητικές δραστηριότητες, ενώ παράλληλα τους παρέχει την απαραίτητη φυσική επαφή με τον μπαμπά τους.

2. Λεκτική επικοινωνία μεταξύ γονέα και παιδιού
Διαφορές: Είναι γενικώς αποδεκτό ότι οι μαμάδες τείνουν να επαναλαμβάνονται, να ρωτάνε συχνότερα και περισσότερο, αλλά και να εξηγούν πιο αναλυτικά τα όποια θέματα προκύπτουν με το παιδί τους. Από την άλλη οι μπαμπάδες χρησιμοποιούν λιγότερα λόγια στην επικοινωνία τους, επικεντρώνονται περισσότερο  στο πως να κάνουν πράγματα μαζί με το παιδί τους και ο τρόπος που μιλούν είναι πιο καθοδηγητικός. Επίσης, οι μπαμπάδες τείνουν να είναι πιο απαιτητικοί, όταν πρόκειται για τη λεκτική επικοινωνία με το παιδί τους, συγκριτικά με τις μαμάδες. Δηλαδή, περιμένουν από το παιδί να είναι πιο ξεκάθαρο και να χρησιμοποιεί τις σωστές λέξεις προκειμένου να εκφράσει αυτό που θέλει.
Οφέλη: Σε κάποιες περιπτώσεις οι ρεαλιστικά υψηλές προσδοκίες του γονιού, που είναι βέβαια σύμφωνες με την ηλικία και τις ικανότητες του παιδιού,  μπορούν να το προετοιμάσουν καλύτερα για τον κόσμο έξω από το ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού. Το βοηθούν να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα τις προκλήσεις  της ζωής και να προσπαθεί περισσότερο για να εκφράσει τις ανάγκες και τα θέλω του.


3. Υπομονή στις εξαρτητικές συμπεριφορές
Διαφορές: Οι μπαμπάδες είναι λιγότερο υπομονετικοί με τις διάφορες εξαρτητικές συμπεριφορές, όπως όταν το παιδί φωνάζει για βοήθεια με τα πράγματα που μπορεί να κάνει μόνο του (π.χ. να φέρει ένα παιχνίδι), αντίθετα με τις μητέρες που τρέχουν να βοηθήσουν το παιδί ακόμα και στο πιο μικρό πράγμα. Οι μπαμπάδες, δηλαδή, παροτρύνουν και πολλές φορές αφήνουν το παιδί να κάνει μόνο του αυτό που θέλει.
Οφέλη: Αν αυτό γίνεται με έναν υγιή τρόπο που συνοδεύεται από αγάπη και παρότρυνση, θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη της αίσθησης της ανεξαρτησίας του παιδιού, αλλά και στην προετοιμασία του για τον «αποχωρισμό» από τους γονείς του.

4. Αντισυμβατικές συμπεριφορές
Διαφορές: Οι μπαμπάδες τείνουν να καταφεύγουν σε πιο αντισυμβατικές  συμπεριφορές, (όπως πειράγματα, αστεία, χιούμορ, κλπ) σε σχέση με τις μητέρες. Γενικότερα, η συμπεριφορά των μπαμπάδων προς τα παιδιά είναι λιγότερο προβλέψιμη.
Οφέλη: Αυτό προσφέρει στο παιδί περισσότερα ερεθίσματα και το φέρνει αντιμέτωπο με διαφορετικές καταστάσεις. Έτσι βοηθά στην καλύτερη προετοιμασία του για τον έξω κόσμο, όπου τα πράγματα δεν είναι τόσο προβλέψιμα.

5. Σημασία στις λεπτομέρειες
Διαφορές: Οι μπαμπάδες τείνουν να αγνοούν τις πολλές λεπτομέρειες και λειτουργούν πιο πρακτικά. Π.χ. ένας μπαμπάς δε θα σκεφτεί ποτέ να συνδυάσει σωστά τα χρώματα ή να πάρει το γαλάζιο καπέλο με το μπλε μαγιό. Του αρκεί να πάρει το καπέλο και το παιδί να είναι προστατευμένο από τον ήλιο.  
Οφέλη: Η τελειομανία που συνήθως χαρακτηρίζει τη μητέρα, μπορεί να είναι καλοπροαίρετη και να παροτρύνει τα παιδιά να βάζουν υψηλά στάνταρ για τους εαυτούς τους. Ωστόσο, η πρακτικότητα που χαρακτηρίζει τους μπαμπάδες, βοήθα τα παιδιά να μην χάνουν την ουσία στις λεπτομέρειες και να επιβαρύνουν τους εαυτούς τους με περιττά άγχη.

 Οι διαφορετικές αυτές συμπεριφορές  φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στα παιδιά, είτε ειδωθούν ξεχωριστά, είτε στο σύνολό τους.  Υπάρχει μεγάλος αριθμός ερευνών που αποδεικνύει την αξία των μπαμπάδων και τη συμβολή τους στην ανατροφή των παιδιών, και πιο συγκεκριμένα στην κοινωνική επάρκειά τους, στην αίσθηση της ευημερίας, στις ακαδημαϊκές επιδόσεις και σε πολλούς άλλους τομείς.
  Σε μια οικογένεια , όπου οι γονείς προσφέρουν θετικές εμπειρίες και διαφορετικούς τρόπους αλληλεπίδρασης, ένα παιδί έχει τη δυνατότητα να μάθει να αναζητά και να βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους συναναστροφής και επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους.  Τα παιδιά αυτά έχουν περισσότερες επιλογές να χειριστούν τις όποιες προκλήσεις προκύπτουν, από ότι τα παιδιά που δεν έχουν αυτή την εμπειρία. Δηλαδή,
ένα παιδί με δύο εμπλεκόμενους γονείς μαθαίνει ότι υπάρχουν τουλάχιστον δύο τρόποι για να χειριστεί τις καταστάσεις και εφοδιάζεται με ένα σύνολο προσωπικών και κοινωνικών δεξιοτήτων, απαραίτητων για τη ζωή του.
  Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, συμπεραίνουμε ότι θα ήταν πολύτιμο και χρήσιμο να προσπαθήσουν και οι δυο γονείς να είναι περισσότερο δεκτικοί σε διαφορετικούς τρόπους ανατροφής των παιδιών τους. Οι μητέρες, δηλαδή, θα μπορούσαν να  ενσωματώσουν ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της πατρικής  συμπεριφοράς και οι πατεράδες με τη σειρά τους, να υιοθετήσουν περισσότερα στοιχεία από τη μητρική. Αυτό θα μπορούσε να δώσει στα παιδιά, όχι μόνο μια σειρά από τρόπους για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο και όλες τις προκλήσεις, αλλά και να τους δείξει ότι δε χρειάζεται οι αντιδράσεις τους να βασίζονται στο φύλο τους, αλλά περισσότερο στο τι λειτουργεί καλύτερα σε κάθε κατάσταση.

Φυσικά, ο ρόλος του πατέρα και της μητέρας στην ανατροφή των παιδιών είναι διαφορετικός, αλλά εξίσου απαραίτητος. Ο συνδυασμός και των δυο γονιών, αλλά και το μοναδικό στυλ του καθένα, είναι αυτό που μπορεί να κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά για τα παιδιά και την μελλοντική ευτυχία τους.


Πηγές:
www.imommy.gr
www.in.gr
www.hamomilaki.blogspot.com
www.ohmydad.gr

 

 
 
 
 

Θέματα για εφήβους & νέους Θέματα για εκπαιδευτικούς Θέματα για γονείς

Ρέθυμνο HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες