H ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: ΜΙΑ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

  «Δεν θέλω να πάω σχολείο!» λέει επίμονα το παιδί σας και γνώμη δεν αλλάζει, όσο κι αν επιμένετε. Είναι απλό πείσμα; Και τώρα πώς να αντιμετωπίσετε την κατάσταση; 
  Η σχολική περίοδος είναι μια κρίσιμη φάση στη ζωή του παιδιού.
Για αρκετά παιδιά, η είσοδός τους στο σχολείο είναι ένα γεγονός με αρκετές δυσκολίες, αφού αντιπροσωπεύει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής τους.


   Το μικρό παιδί αφήνει για πρώτη φορά το οικείο περιβάλλον του σπιτιού, τη συνεχή προστασία της μητέρας και την ανέμελη, χωρίς καθήκοντα, ζωή. Στο σχολείο όταν πρωτομπαίνει συναντά νέα πρόσωπα, νέα παιδιά που δεν γνώριζε ως τώρα και νέους κανόνες, τους οποίους χρειάζεται να σεβαστεί. Η εγκατάλειψη του γνώριμου οικογενειακού περιβάλλοντος και η είσοδος σε ένα νέο προκαλούν τις πρώτες αρνητικές αντιδράσεις του παιδιού για το σχολείο. Κι ενώ «κάθε αρχή και δύσκολη», ο χρόνος προσαρμογής κάθε παιδιού στο σχολείο είναι διαφορετικός: από λίγες ώρες μέχρι και λίγες εβδομάδες.
   Όσο και αν η σχολική φοίτηση παρουσιάζεται ως ένα φυσιολογικό και συνηθισμένο γεγονός, τουλάχιστον για τα περισσότερα παιδιά, δεν παύει να αποτελεί μεταβατικό στάδιο, με αρκετές δυσκολίες προσαρμογής.
  Η μετάβαση του παιδιού από το σπίτι ή και το νηπιαγωγείο, στο Δημοτικό σχολείο δεν είναι ένα στιγμιαίο γεγονός, αλλά μια διαδικασία με διάρκεια. Εξαρτάται, τόσο από την προετοιμασία του παιδιού από τους γονείς του, όσο και από την ετοιμότητα του σχολείου να εξασφαλίσει συνέχεια στην εκπαίδευση του παιδιού, στηρίζοντάς το στις όποιες αλλαγές.
   Η εμπειρία της οικογένειας του παιδιού σε σχέση με διαδικασίες αποχωρισμού και μετακίνησης από το ένα πλαίσιο στο άλλο, καθώς και η στάση της οικογένειας απέναντι στο σχολείο, προσδιορίζουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η μετάβαση από το παιδί και την οικογένεια του.

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ;
   Τα παιδιά προτού πάνε στο σχολείο έχουν σχηματίσει τη δική τους εικόνα γι'αυτό, από τις πληροφορίες που τους δίνονται από τους γονείς, τα αδέλφια, τους φίλους, την τηλεόραση κ.ά.. Πολλές από αυτές τις πληροφορίες είναι καθησυχαστικές, άλλες ωστόσο τους δημιουργούν ανησυχία και σύγχυση, καθώς είναι αντίθετες μεταξύ τους, αφού μεταφέρουν βιώματα και εμπειρίες άλλων ανθρώπων. 
   Ενώ, τα περισσότερα παιδιά ανυπομονούν να έρθει η ώρα να γίνουν μαθητές, για να αισθανθούν ότι έχουν πια μεγαλώσει και είναι ώριμα, τις περισσότερες φορές απογοητεύονται με τη φοίτησή τους στο σχολείο και δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε αυτό επειδή:

• Καλούνται να αντιμετωπίσουν τον αποχωρισμό από τους γονείς και την ασφάλεια του οικογενειακού περιβάλλοντος.
• Έρχονται σε ένα άγνωστο περιβάλλον, στο οποίο πρέπει να μάθουν να συνυπάρχουν και να αλληλεπιδρούν με άλλα άτομα, που έχουν διαφορετική προσωπικότητα, γνώσεις, εμπειρίες, ικανότητες και ανάγκες.
• Νιώθουν αγωνία, φόβο, ανασφάλεια, αμφιβολίες, αμηχανία και γενικά συναισθήματα που δεν ξέρουν πώς να τα εκφράσουν, αλλά και να τα διαχειριστούν.
• Αναγκάζονται να πειθαρχήσουν με μεγαλύτερη συνέπεια από ότι πριν και να συμμορφωθούν στο ανταγωνιστικό πνεύμα του σχολείου.
• Απομακρύνονται σιγά σιγά από τον κόσμο της φαντασίας και βάζουν νέους στόχους, όπως να αποκτήσουν γνώσεις, να γίνουν καλοί μαθητές και να διακριθούν σε κάποιο τομέα.
• Φοβούνται για τα μαθήματα και αναρωτιούνται αν θα τα καταφέρουν ή τι θα γίνει αν κάνουν λάθη.
• Νιώθουν πιεσμένα, καθώς όλοι γύρω τους ζητούν να αποδείξουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν με το σχολείο και παράλληλα «να πρέπει» να ικανοποιήσουν τις προσδοκίες των γονιών τους, κάνοντάς τους να νιώσουν περήφανοι για εκείνα.

   Ένα ποσοστό παιδιών δεν μπορεί να διαχειριστεί ικανοποιητικά, ούτε να αξιοποιήσει δημιουργικά τις νέες αυτές απαιτήσεις και προκλήσεις με αποτέλεσμα να βιώνει αρνητικές εμπειρίες, αλλά και άγχος. Συχνά , παρατηρείται μια απροθυμία ή και άρνηση των παιδιών να πάνε σχολείο, ιδιαίτερα τις πρώτες μέρες της φοίτησης τους. Όμως, αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές και συνήθως υποχωρούν με το πέρασμα του χρόνου.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ;
   Οι πιο συνήθεις εκδηλώσεις σε παιδιά αυτής της ηλικίας είναι: η αφηρημάδα, η απροσεξία, ο φόβος, η δειλία, η ντροπαλότητα, η αποφυγή των άλλων παιδιών, οι ιδιοτροπίες στο φαγητό, τα νευρικά τικ. Μερικά παιδιά παρουσιάζουν έμμονες ιδέες: συνήθως φοβούνται μήπως αρρωστήσουν τα ίδια ή κάποιο προσφιλές τους πρόσωπο, κυρίως η μητέρα τους. Άλλα παραπονιούνται ότι τα πονάει το κεφάλι τους ή η κοιλιά τους ή ότι θέλουν να κάνουν εμετό. Μερικά αρχίζουν να κλαίνε και ζητούν ασταμάτητα την μητέρα τους. Αρκετές από αυτές τις εκδηλώσεις, απευθύνονται στους γονείς. Μόλις εκείνοι συναινέσουν να μην πάει το παιδί στο σχολείο τα συμπτώματα εξαφανίζονται.
   Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα αυτά υποχωρούν εντελώς μέσα σε λίγες μέρες, περίπου από τότε που άρχισε το παιδί να πηγαίνει σχολείο, καθώς τα παιδιά έχουν προσαρμοστεί ικανοποιητικά στο καινούργιο τους περιβάλλον.
   Όταν η άρνηση του παιδιού για το σχολείο γίνεται επίμονη, παρουσιάζεται αρκετά συχνά, τα παιδιά δείχνουν να αδυνατούν να απαλλαγούν από αυτό και τα ψυχοσωματικά συμπτώματα είναι έντονα, τότε χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι μια πραγματική ψυχολογική διαταραχή και όχι πρόβλημα ηθικής τάξης ή πειθαρχίας εκ μέρους του παιδιού. Ίσως, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με την περίπτωση της σχολικής φοβίας και δεν πρέπει να συγχέεται με την περιστασιακή απροθυμία των παιδιών να πάνε στο σχολείο, ειδικά τις πρώτες μέρες της φοίτησής τους. Οπότε, όταν η δυσκολία του παιδιού παρατείνεται, χρειάζεται να απευθυνθούμε σε έναν ειδικό Ψυχικής Υγείας.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ;

  • Προετοιμάστε τον εαυτό σας και το παιδί σας. Παρατηρήστε τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά στον αποχωρισμό.
  • Δείξτε ενθουσιασμό με την επικείμενη αλλαγή στη ζωή του παιδιού σας. Όταν νιώθετε εσείς καλά, νιώθει και το παιδί μεγαλύτερη ασφάλεια.
  • Αρχίστε να συζητάτε για τη σχολική ζωή, υπενθυμίζοντας το πρόγραμμα που απαιτεί. Επιπλέον, δώστε του κίνητρα, τονίζοντας τα θετικά στοιχεία, όπως οι καινούργιοι φίλοι που θα γνωρίσει, τα πράγματα που θα μάθει, τα ομαδικά παιχνίδια κ.α. .
  • Ενθαρρύνετε τα να μιλούν, να εκφράζουν τους φόβους, τις αγωνίες και τα συναισθήματα τους .
  • Διαβεβαιώστε τα ότι μπορούν να τα καταφέρουν στο σχολείο , αφού τα πράγματα που θα τους ζητήσουν να κάνουν είναι κατάλληλα για την ηλικία τους, ενισχύοντας έτσι την αυτοπεποίθηση τους
  • Μιλήστε για την δική σας εμπειρία, καθώς και τι νιώθατε εσείς όταν πήγατε για πρώτη φορά σχολείο.
  • Δείξτε κατανόηση, υποστηρίζοντας τα παιδιά στην πορεία της εξέλιξης τους, όπου βιώνουν το πέρασμα από μια κατάσταση σε μια άλλη.
  • Ανταποκριθείτε στο κάλεσμα για την πρώτη συνάντηση που οργανώνεται μεταξύ των γονιών και του εκπαιδευτικού.
  • Να επικοινωνείτε με τον εκπαιδευτικό για τις ανησυχίες, τις αγωνίες, και τους φόβους σας .
  • Συνοδέψετε τις πρώτες μέρες τα παιδιά στο σχολείο και εκφράστε θετικά συναισθήματα για τη νέα τους ζωή .
  • Δημιουργήστε ένα περιβάλλον ευχάριστο που να ευνοεί τη μάθηση και αναγνωρίστε τα ενδιαφέροντα των παιδιών.
  • Διαχειριστείτε τους δικούς σας φόβους και το άγχος του αποχωρισμού. Η συμπεριφορά σας στις αντιδράσεις του παιδιού κατά την διάρκεια της προσαρμογής, χρειάζεται να είναι σταθερή και αποφασιστική. Αποφύγετε να ενισχύετε την συναισθηματική εξάρτηση του παιδιού από εσάς, επειδή το γεμίζει ανασφάλεια στη νέα πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσει μόνο του.

   Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να στηρίξουν οι ενήλικες τα παιδιά, ειδικά σε μεταβατικές περιόδους, βρίσκεται στα βαθύτατα συναισθήματα αγάπης και στοργής για το παιδί και εκφράζεται με την ενσυναίσθηση, την κατανόηση και το σεβασμό της προσωπικότητάς του. Και είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το παιδί έχει ανάγκη από την παρουσία μας στην περίοδο της μετάβασής του στο σχολείο....

   Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, οι γονείς να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους στα πρώτα τους βήματα, αλλά σταδιακά να απομακρυνθούν αφήνοντας τους χώρο για να βρουν το δικό τους ρυθμό και να συμφιλιωθούν με το νέο περιβάλλον και τις απαιτήσεις που δημιουργούνται.
   Κλείνοντας , ας μην ξεχνάμε πως τα παιδιά χρειάζεται να αισθάνονται ότι: λαμβάνονται υπόψη οι επιθυμίες , οι προσδοκίες και οι ανάγκες τους και ότι το σχολείο δεν είναι κάτι που προκαλεί φόβο και άγχος, αλλά τους αφήνει χρόνο για να κάνουν και άλλα πράγματα που τους αρέσουν, χωρίς να τα καταπιέζει.

 


 

 

 
 
 
 

Θέματα για εφήβους & νέους Θέματα για εκπαιδευτικούς Θέματα για γονείς

Ρέθυμνο HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες